گفت :    سلام !
           گفتم :    سلام !
           معصومانه گفت : می مانی ؟
           گفتم :    تو چطور ؟
           محکم گفت :  همیشه می مانم !
           گفتم :    می مانم  . 

           روزها گذشت . روزی عزم رفتن کرد . گفتم :  تو که گفته بودی می مانی ؟!
           گفت  :   نمی توانم !  قول ماندن به دیگری داده ام .... باید بروم !

دلم گرفته آسمون از خودم خسته ترم

تو روزگار بی کسی یه عمره در به درم

m عسلم دوست دارم m

من که میدانم شبی

عمرم به پایان میرسد

نوبت خاموشی من

سهل و آسان میرسد

من که میدانم که تا

سرگرم بزم و مستی ام

مرگ ویرانگر چه

بی رحموشتابان میرسد

پس چرا عاشق نباشم

پس چرا عاشق نباشم

من که میدانم به دنیا

اعتباری نیست نیست

بین مرگ و آدمی

قول و قراری نیست نیست

من که میدانم اجل

ناخوانده و بیدادگر

سرزده می آید و

راه فرای نیست نیست

پس چرا؟

پس چرا عاشق نباشم

یا علی

دوست دارم

تو را مرور می کنم
برای درک حس تو
برای لمس بودنت
ز خود عبور می کنم
به تو نمی رسم ولی
به جای تو
درون من
سکوت رخنه می کند
در آسمان
برای من
ستاره گریه می کند

دلم دستتو می خواد
با یه فنجون قهوه ی تلخ
با یه ظرف بستنی میوه ای
با یه عالمه قلب و ستاره ی کوچولوی شیرین رنگی

الان کاملا واضحه که این بستنی توت فرنگی واسه چی اینجاست دیگه؟ نه؟ حالا باز نیا!!!!!